In Veghel staan drie tempels van orde: het keuringsbureau, de snackbar en MKC Moto.
Harm en Els kwamen er met een lijstje, maar Rian had alleen haar telefoon en een raadsel.
De lucht rook naar benzine en voorjaarschocolade – paashazen glimden uit de etalage alsof ze wisten dat leer en latex in dezelfde fabriek geboren worden.
“Een motorpak is eigenlijk een pantser van verlangen,” zei Rian.
Harm dacht aan veiligheid, Els aan mode, de paashazen aan vrijheid.
Iedereen knikte. Niemand begreep iets.
Binnen bij MKC Moto lag een rij helmen als stille getuigen van duizend ritten die nooit zijn gemaakt.
Een verkoper vroeg of ze advies wilden; Rian vroeg of ze er ook kroketten bij hadden.
De man lachte beleefd – misschien was dat het keurmerk van de menselijkheid.
Later, bij het keuringsbureau, vulden ze formulieren in.
Er stond: “Vertel anderen wat je ervan vond.”
Harm schreef: “De paashazen dragen motorpakken, en dat is precies goed.”
Els maakte een foto. Rian keek naar de hemel, waar een wolk de vorm had van een helm met mayonaise-vlek.
Meer lezenread less